Santiago de Compostela voor de derde keer.

En dan sta ik voor de derde keer voor de kathedraal van Santiago. Steeds weer zorgt het voor kippenvel. En ik moet zeggen dat die prachtig schoon is geworden.

Vannacht had ik er een hard hoofd in of ik wel zou kunnen lopen. Mijn rechtervoet was zo pijnlijk dat ik er beroerd van was. Het lopen we dan ook best een klus. Ik denk niet dat ik eerder met zoveel moeite de laatste dag heb gelopen.

Overigens een prachtige route met een stuk door het bos van de mysteries. Een bos dat prachtig maar ook een beetje eng is als er mist in hangt. Nu was dat vandaag niet zo. Maar een prachtig stukje groen.

En ik was er vanuit gegaan dat we nog veel kilometers aan bedrijventerrein zouden moeten lopen. Het was echter maar een paar kilometer en toen liepen we al de woonwijken in. En om 11.30 stond ik voor trappen van schone Kathedraal. Om op het bordes te mogen moet je in een rij. Vreemd.

Maar rijen zijn er aantal zoals een uur in de rij voor je Compestela en in de rij voor een strenge controle om de kathedraal in te mogen.

Ik vond het bijzonder om de kathedraal vanaf een andere kant ( dan de Frances) te zien.

Ondanks de pijn en de enorm dikke enkel/ been heb ik er van genoten.

Ik ben pas om 19.00 uur de kathedraal in gelopen voor de avondmis. Met toch een pijnstiller en ontstekingsremmer. Dat ging aardig. En natuurlijk zijn er mensen die dan nauwelijks meer kunnen lopen en toch bij de dienst zijn.

Morgen ik weet het nog niet.

2 Comments

  1. Anneke

    Supergoed dat je het onder zulke extreme hitte en met blessure gehaald hebt! Geweldig. Ik heb niet altijd gereageerd, maar elke avond keek ik even of je weer iets geschreven had, en heb dus in gedachten met je meegereisd, en mee-genoten van de mooie foto’s en bijzondere belevenissen. Ik hoop dat deze tocht betekenis krijgt en voldoening biedt ook al had je er aan het begin niet zo’n strak omschreven idee bij. Ik hoop dat je je gezegend en herboren voelt!

    • Greta Kreuze

      Dank Anneke. En leuk dat je mee gelezen hebt. Alles moet nog even indalen voor ik helemaal weet wat deze vreemde Camino mij gebracht heeft. Voelt wel goed het te hebben afgelopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *